۱۳۸۸ آبان ۱۱, دوشنبه

نگاهی بس عمیق به خیابانهای تهران این شهر خوبان.


16 آذر به انقلاب ختم می شود.ادامه ی انقلاب به آزادی می رسد.اما تا رسیدن به خود تندیس آزادی باید همچنان ادامه داد. جمهوری وقاحت با آزادی فاصله دارد.در حالیکه در ظاهر با هم در یک امتداد هستند اما فاصله مطمئنی باهم دارند.جمهوری وقاحت با رسیدن به خیابان رودکی تمام می شود اما آزادی همچنان ادامه دارد. انگار که جمهوری وقاحت تمام توانش در همراهی با آزادی تا همان رودکی بوده است.
ملت خیابان کوتاهی است که با رسیدن به خیابان جمهوريوقاحت پایان می پذیرد.

سفارت انگلیس هم در خیابان جمهوری وقاحت قرار دارد.سفارت روسیه با اینکه در نوفل لوشاتو قرار دارد اما
آن هم به جمهوری وقاحت نزدیک است.
اگر از انقلاب به آزادی و جمهوری وقاحت بخواهید برسید٬ مسیرها در تضاد با یکدیگر هستند.برای رسیدن به آزادی باید انقلاب را ادامه داد و برای رسیدن به جمهوری وقاحت باید از آزادی و انقلاب فاصله گرفته و انقلاب را رو به پایین رفت.

خیابان ایران هم خیابانی است که فقط عده ای خاص با عقایدی خاصتر در آن جای دارند.

پاسداران همان سلطنت آباد سابق است.فقط اسمش عوض شده.جهت همان جهت و شیب همان شیب است.

خیابان نبرد به پیروزی می رسد.
....و برای رسیدن به فرجام از هنگام باید رفت.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر